شاخص پایداری چیست و چه کاربردی دارد!!!

shakhes-paydari-540x300

بر مبنای بند 3-6 ویرایش چهارم استاندارد 2800، جهت در نظر گیری اثر p-Δ که در کارگاه آموزشی شماره قبل به طور کامل مورد بررسی قرار گرفت، شاخص پایداری را باید ملاکی جهت در نظر گرفتن و یا نگرفتن اثر پی دلتا معرفی کرد که مقدار آن برابر است با نسبت لنگر ثانویه به لنگر اولیه در طبقه i ام تا طبقه آخر.

شاخص پایداری در 2800

در فرمول بالا که تعیین کننده این شاخص است داریم:

shp1

بر مبنای بند 3-6 ویرایش چهارم استاندارد 2800، در کلیه سازه ها تاثیر بار محوری در عناصر قائم، باعث افزایش تغییر مکانهای جانبی آنها، برشها و لنگرهای خمشی موجود در اعضا و نیز تغییر مکان های جانبی طبقات می شود که این موضوع را در کارگاه شماره قبل مربوط به لنگر ثانویه یا همان اثر پی دلتا به شما معرفی کردیم.

حال طبق رابطه 3-12 موجود در آیین نامه که در تصویر بالا مشاهده کردید و مربوط است، باید تعیین کرد که آیا نیاز به اعمال اثر p-Δ در سازه هست یا خیر.

سوال : استاندارد 2800، شاخص پایداری را چگونه تعریف کرده است؟

اگر به فرمول ارائه شده در بالا توجه کنید، همان طور که در توضیح اثر پی دلتا گفتیم، صورت کسر ها همان لنگر اولیه وارد بر عضو قائم و مخرج آن همان لنگر ثانویه است پس می توان گفت این شاخص برابر است با نسبت لنگر اولیه به لنگر ثانویه.

سوال: با توجه به این شاخص، در چه مواردی اثر p-Δ باید در سازه اعمال شود؟

طبق همین بند، هرگاه شاخص مورد نظر  کمتر از 10 درصد باشد می توان از اثر پی دلتا چشم پوشی کرد و  در صورتی که مقدار این شاخص بیشتر از 10 درصد و کمتر از حداکثر مقدار مجاز شاخص پایداری باشد باید حتماً اثر p-Δ را در محاسبات لحاظ نمود و اگر این مقدار از حداکثر آن در آیین نامه بیشتر شود احتمال ناپایداری وجود داشته و باید در طراحی تجدید نظر شود.

نکته: طبق استاندار 2800، حداکثر مقدار این شاخص از رابطه زیر بدست می آید:

shp2

ضریب Cd طبق جدول شماره 3-4 قابل تعیین است که بخشی از آن را در تصویر زیر را مشاهده می کنید:

shp4

همان طور که از جدول بالا قابل برداشت است، با افزایش ضریب رفتار و شکل پذیری، ضریب Cd نیز افزایش یافته است و این در رابطه بیشینه شاخص پایداری، باعث کاهش شاخص پایداری حداکثر می شود پس می توان با کمی تفکر به این نتیجه رسید که آیین نامه در مورد سازه های با شکل پذیری بالاتر کنترل سخت گیرانه تری نسبت به اثر p-Δ داشته است.

با توجه به مباحث بررسی شده به این نتیجه می رسیم که در صورتی اثر p-Δ لحاظ می گردد که حالت دوم رخ داده باشد. طبق این بند در طراحی سازه، برای منظور کردن اثر p-Δ در طراحی سازه، یا می توان این اثر را همواره با سایر عوامل در تحلیل سازه ها منظور نمود و نیروهای داخلی اعضا را بدست آورد و یا می توان از روش های تقریبی موجود در آیین نامه های طراحی استفاده کرد.

در کلیه موارد در محاسبات تغییر مکان های جانبی طبقات که در محاسبات نیرو های داخلی به کار برده می شوند باید تغییر مکانهای جانبی نسبی افزایش یافته طبقات باشند که از رابطه قابل محاسبه است:

shp7

با توجه به فرمول بالا، کاملاً مشخص است که استاندارد 2800، با تقسیم نمودن تغییرمکان جانبی نسبی اولیه حاصل از تحلیل خطی بر مخرج کاهش یافته آن به مقدار θi و دخیل نمودن شاخص پایداری که به نوعی تاثیر اثر پی دلتا است تغییر مکان جانبی اولیه را نه تنها افزایش داده است بلکه آن را به تغییرمکان غیر خطی نیز تبدیل کرده است.


hamrahi135


راستی دوستان حتما مارو به آدرس sazeonline.ir@ در اینستاگرام و sazeonline@ در تلگرام فالو کنید و ازآخرین اخبار و اطلاعیه ها و دانلود ها باخبر شوید.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

ارسال مطلبشما می توانید مطلبی را برای قرار گرفتن در سایت با نام خودتان ارسال بفرمایید: